De jacht op YouTube‑uploaders is geopend
Baarn 12-02-2026
Waar vroeger een online tv‑fragment vooral gratis reclame was, is het nu een juridisch mijnenveld. Grote mediabedrijven zetten hun claimsystemen in als automatische jachthond: een upload van een paar minuten beeldmateriaal, een oude tune, een amusementsprogramma en bam, een copyright strike, een verwijdering, of zelfs een kanaalblokkade.
YouTube‑uploaders die met de meest geavanceerde techniek oude “door de consument opgenomen videobanden” digitaliseren en online delen worden behandeld alsof ze piraten zijn. Terwijl zij vaak de enigen zijn die cultureel erfgoed levend houden en voor het publiek beschikbaar stellen.
Veel van die beelden zouden anders simpelweg verdwijnen in stoffige archieven of voor grof geld worden verkocht aan de geïnsereerde kijker. Het wrange is dat commerciële partijen deze uploaders niet alleen bestrijden, maar tegelijkertijd profiteren van de aandacht die zulke fragmenten genereren. Ze willen de controle, maar niet de verantwoordelijkheid voor behoud of toegankelijkheid.
De nieuwe jachtvelden: YouTube en het claim‑apparaat
De kern van het probleem is dat televisiebedrijven hun archieven zijn gaan zien als goudmijnen. Niet als cultureel erfgoed. Het internet had de belofte om cultuur toegankelijker te maken dan ooit. In plaats daarvan zien we een digitale wereld waarin algoritmes bepalen wat zichtbaar is, en waarin automatische copyrightsystemen bepalen wat mag bestaan. De uploaders die de rol van digitale archivarissen op zich namen, worden nu weg gefilterd door systemen die geen onderscheid maken tussen diefstal en behoud. En zo verdwijnt langzaam maar zeker een deel van onze gedeelde geschiedenis.
Wat we dreigen kwijt te raken
Televisie was vroeger niet perfect. Maar het was wel van ons allemaal. De fragmenten die nu door commerciële partijen worden geclaimd, waren ooit de lijm van de Nederlandse cultuur: van vergeten (amusements)programma’s tot historische nieuwsuitzendingen. Als we toestaan dat commerciële belangen deze cultuur volledig opsluiten, verliezen we meer dan alleen beeldmateriaal. We verliezen een deel van onze collectieve herinnering.
In een week tijd kreeg ik 17 claims op amusement en 1 copyright waarschuwing, voornamelijk op een Nederlandse komiek.
1 video over treinen leverde de 2e copyright waarschuwing.. Nog 1 copyright waarschuwing en het YouTube kanaal van TV zoals het vroeger was, is ten einde.. Waar houdt het op?














